Była dla niego laleczką

Zabaweczką liryczną przed snem

On zaś był jej potrzebą serdeczną

Królewiczem, paniczem i lwem

Dał jej szminkę, puder, tusz

Dał jej może tysiąc róż

Ale serca swego - cóż

Serca nie dał, pewno nie miał

A gdy nocy ptak oniemiał

Rwał do tańca przez dancingu złoty kurz

To nasze ostatnie bolero

Wierne tobie i mnie

To nasze ostatnie bolero

Z kroplą dżinu na dnie

Może jutro dopiero

Poznasz nędzę tych słów

Ale dzisiaj mnie porwij

Dzisiaj upij mnie znów

Dzisiaj tul mnie, tul mnie tak

Żeby tchu nam było brak

Żeby serca czarny wrak

W białej niszy

Nagłej ciszy

Szeptał tak:

To nasze ostatnie bolero

Wierne tobie i mnie

To nasze ostatnie bolero

Z kroplą dżinu na dnie

Była dla niego laleczką

Dla drugiego, trzeciego – ktro wie?

Potem skryło ją małe miasteczko

Pogrążone w roztopach i mgle

On miał wszystko to, co chciał:

Sławę, złoto, piękno ciał

Życia krusz garściami brał

A gdy z wirów wtem się zbudził

Już nie było tamtych ludzi

Których kochał, których zwodził, których znał

To nasze ostatnie bolero

Wierne tobie i mnie

To nasze ostatnie bolero

Z kroplą dżinu na dnie

Jutro już tyralierą

Znikną chłopcy we mgle

Ale dzisiaj zatańczmy

Jak upiory we śnie

Niech zatańczy z nami w takt

Minionego świata wrak

Żeby tchu nam było brak

W białej niszy

Nagłej ciszy

Mignie frak:

To nasze ostatnie bolero

Wierne tobie i mnie

To nasze ostatnie bolero

Z kroplą dżinu na dnie^[2]