Chciałam zaśpiewać o czymś ważnym

O samotności braku nieba

Lecz powiedzieli – Pani Geppert – co Pani

To się nie sprzeda

Chciałam zaśpiewać o miłości

Której czas nigdy nie ostudzi

Lecz powiedzieli – Nie! To nie pójdzie

Pani Geppert to nie dla ludzi

Chciałam zaśpiewać hymn o trwaniu

Cóż nie będziemy wiecznie młodzi

Powiedzieli – kobieto – kogo to dzisiaj obchodzi

I pouczyli że ich zdaniem

To znaczy zdaniem pewnych osób

Sprzedają się rzeczy o niczym

Napisane w przystępny sposób

I żebym sobie dała spokój

Z tym czarnym strojem, przysmędzaniem

To się nie sprzeda

To się nie sprzeda – Pani Geppert

To się nie sprzeda – Pani Geppert

To się nie sprzeda – Pani Geppert

W życiu!

Lecz kiedy widzę na koncertach

W oczach słuchaczy skrawek nieba

To myślę sobie – Dobry Boże

A co mi tam – niech się nie sprzeda

W tych oczach widzę taką miłość

Której czas nigdy nie ostudzi

I wtedy mam ochotę krzyknąć

Ludzie! – To jest dla ludzi

W tych oczach widzę dramat czasu

Cóż nie będziemy wiecznie młodzi

Dlatego chodzi mi po głowie

Że może to kogoś obchodzi

Nawet jeżeli czyimś zdaniem

To znaczy zdaniem pewnych osób

Sprzedają się rzeczy o niczym

Napisane w przystępny sposób

Niech mówią dajże Pani spokój

Z tym czarnym strojem, przysmędzaniem

To się nie sprzeda – Pani Geppert

To się nie sprzeda – Pani Geppert

To się nie sprzeda – Pani Geppert

W życiu – Amen.^[2]