Zapatrzeni w niego,

ku Ojczyzny brzegom

wyruszyliśmy spod Troi

lecz do celu nikt nie dotarł,

oprócz niego, oczywiście oprócz niego.

Oto my i nasza zgryzota.

Choć ostrzegał rozsądku głos

i w sumie nikt do tego nie zmuszał,

rzuciliśmy nasz los na stos

– Towarzysze Odyseusza

My przy wiosłach a na

mostku kapitana,

on, rzecz jasna, kurs wytyczał

lecz Posejdon wzburzył morze.

Zza bałwana ryczał bałwan na bałwana,

potem było już tylko gorzej

Bo Cyklop był i Scylla z Charybdą,

stan osobowy wciąż się wykruszał,

jednak wyłącznie z naszą krzywdą

– Towarzyszy Odyseusza

My za burtą a on

wieczny jak faraon,

my w niebycie pogrążeni,

on u Joyce’a i Lechonia

niebywałą cieszy sławą się i chwałą,

a spróbujcie tam znaleźć wzmiankę o nas.

Dla niego laury i przygód szlak,

dla nas agonie w wymyślnych katuszach,

a czy na mecie ktoś stwierdził brak

Towarzyszy Odyseusza

Dziś przez mętne wody

jeden z drugim Odys

podróżuje do Itaki z własną grupą popleczników.

Od przygody, wspólnym frontem, do przygody,

potem zrzuca zbędny balast i po krzyku.

Nie spotkasz nas wśród sejmowych ław,

ni w magistratach, ni w ratuszach,

małych współtwórców wielkich spraw

– Towarzyszy Odyseusza^[1]