Jest tak wiele walczyków

Których słuchać lubimy

Kiedy gramy je solo

sami siebie słyszymy.

Lecz dlaczego ten jeden

Ulubiony najwięcej

Brzmi nieczysto, fałszywie

Grany na cztery ręce.

Jeszcze raz od początku,

jeszcze raz

Połóż dłonie na klawisze

jeszcze raz

Klawisz czarny, klawisz biały

Niech zadźwięczy czysty ton

Aż właściwy akord sprawi,

Że pojmiemy, gdzie tkwił błąd.

Trudny walczyk

Lecz spróbujmy jeszcze raz

Zagrać z życiem tak bez fałszu

Jeszcze raz

Chociaż palce masz niepewne

Gdy walczyka ze mną grasz,

Ale przecież klawiaturę i melodię dobrze znasz.

Pa, pa, pa...^[2]