Nie trzeba czułych słów,

gdy o niej mówisz – mów

tak, jak dyktuje serce,

spłacając dług.

Wysławiaj ciszę Tatr,

Bałtyku szum i gwar

portowych miast,

i jeszcze uliczkę swą.

Tu Ojczyzna,

tu nasz dom

jak talizman

i jak dzwon!

Dla niej troska,

dla niej trud.

W starych parkach

wiatru szum.

Nasze gniazdo

i nasz port.

Stąd ku gwiazdom

podnieś dłoń!

Tu Ojczyzna,

tu nasz dom

jak talizman

i jak dzwon!

Poszukaj, który ton

potrafi oddać to,

co czuje twoje serce

wśród obcych stron,

gdy na bezdrożach dróg

wspominasz domu próg

miłości słowa pierwsze

ze wszystkich słów.

Tu Ojczyzna...^[1]