Tuli Panienka Dzieciątko na łonie

W Nie się wpatrując cała w miłość tonie.

A Dziecię do Niej główkę to przyłoży,

To patrzy na świat wokoło

Jezus przedwieczny Syn Boży.

I po cóż przyszedł tu aa ziemię naszą.

Gdzie ludzie we łzach cierpienia swe gaszą.

Gdzie każde dziecię od kolebki kwili

I starzec nie ma tu wesoło

Tu, gdzie ból w każdej jest chwili?

Miłość Go do nas z nieba sprowadziła.

Teraz Go Matka w pieluszki uwiła,

A ludzie grzeszni na krzyż Go przybiją,

I spojrzy na świat naokoło,

Serce Mu jeszcze przeszyją.

Jezu nasz drogi, my Ciebie kochamy.

Tobie z miłości życie swe oddamy;

Ty nas wciąż kochaj, nie spuszczaj z opieki

I choć nie będzie tu wesoło

Szczęście nam zgotuj na wieki.^[1]