Czy w trwaniu

czy to we wrzątku zdarzeń

twarze, twarze

wciąż widzę wasze twarze

płyną tu gdzieś z głębi wspomnień

z otchłani snu

idą nocą do mnie

Z jasnym śmiechem

lub smutku makijażem

twarze, twarze

wciąż widzę wasze twarze

w ciszy łąk i zdań różańcu

twarzy krąg

w niepowstrzymanym tańcu.

Dzięki losie

za to żeś dał mi w darze

twarze, twarze

te bliskie twarze

że mi dałeś tę jasną oczywistość

im świat większy

tym bliższa bliskość.

Wśród marzeń

rozwianych, jak miraże

twarze, twarze

zawsze życzliwe twarze

czyjaś dłoń i ciepłe słowo:

trzymaj pion!

my jesteśmy z tobą!

Słońca duszy

te oczy jak witraże

twarze, twarze

co płoną jak lichtarze

w mroczny czas, serc drogowskazy

ja wśród was–

twarz pośród innych twarzy

Dzięki losie...

Czas toczy

swe koła po zegarze

prawda w oczy:

kiedyś mnie Panie wskażesz

skoro już, tak jak w walizkę

w pamięć włóż

te wszystkie twarze bliskie

Dzięki losie...

Czas toczy

swe koła po zegarze

prawda w oczy:

kiedyś mnie Panie wskażesz

skoro już, tak jak w walizkę

w pamięć włóż

te wszystkie twarze bliskie^[2]