Twoja cześć chwała, nasz wieczny Panie,

Na wieczne czasy niech nie ustanie.

Tobie dziś dajem z wojskiem tych ludzi

Pokłon i pienie, my Twoi słudzy,

Dziękując wielce Twej wielmożności

Za ten dar zacny Twej wszechmocności,

Żeś się darował nam, nic niegodnym.

W tym Sakramencie nam tu przytomnym

Raczyłeś zostać w takiej osobie

Dla nas grzeszników nie folgując Sobie.

Ciało Twe święte, co krzyżowali,

I Krew najświętsza, którą przelali.

Przyszedłszy na świat, Pan wiecznej chwały

Użyłeś wiele nędzy niemałej.

Dałeś się potem z wielkiej miłości,

Na srogie męki bez Twej litości.

Wstępując potem do chwały wiecznej

Zostawiłeś nam ten to dar zacny.

Na co my patrzym w tym Sakramencie,

Z pociechą wielką serce nam rośnie.

Tobie my, Boże, teraz śpiewamy,

Przed Twą światłością nisko padamy.^[1]