Ty coś najdroższe na tym świecie

O Ty którego Boskie Dziecię,

W Twej pieczy skarby niebios miał

Jezus najsłodszy, Ojcem zwał.

Józefie święty, z niebios chwały

Ciebie dziś wzywa kościół cały

Promyk pociechy ziemi rzuć

Litośne oczy ku nam zwróć./bis

Ty, coś ocalił Dziecię Boże,

Gdy Mu Heroda groził miecz.

Twoja opieka wszytko może.

Wrogów Kościoła odmieć precz!

Oblubienicę Chrystusową

Widzisz, jak okrył smutku cień,

Rozpleć koronę Jej cierniową,

Przyśpiesz tryumfu jasny dzień!/bis

Józefie! Ciebie Bóg wysłucha,

Za nami Swoją prośbę wznieś.

W synach Kościoła ożyw ducha.

Wiarę, nadzieję w sercach wskrześ.

Ratuj nas biednych, wśród niedoli,

Jezusa, Maryi miłość daj,

A nawet w nędzy, co tak boli,

Biednym pielgrzymom błyśnie raj!/bis^[1]