Ty – na białych krzewach bzu,

na kartkach moich snów – ty,

ty – wśród bladych świtem gwiazd,

wśród tylu marzeń jesteś tylko ty,

ty – na mokrych deszczem szybach,

ty – w słońcu i zmierzchu tylko ty,

w niedokończonym wierszu – ty,

w spojrzeniu najgorętszym zawsze ty,

na całym świecie jesteś tylko ty,

tylko ty.

Ty – półcień mych szarych dni,

dalekie światło moich dróg,

ty – przekwitający głóg

i cierpki smak jesieni

uwierz mi – to jesteś ty.

Ty – już tylko w oczach mych,

już wiatr za tobą zamknął drzwi,

ty – niedoręczony list,

który mi ktoś na progu kładzie dziś,

ty – w porannym ptaków śpiewie,

ty – w radości mej i gniewie,

ty – w moim na drodze cieniu,

ty – w niemądrym zamyśleniu jesteś ty,

już tylko w mym wspomnieniu zawsze ty,

zawsze będziesz ty.^[1]