A gdyby tak się urodzić tysiąc lat temu

W tych dawnych czasach żyć

I gdyby tak dzieje móc układać po swojemu

Inne niż znają dziś

Pozmieniać tak koleje losu

By życie bajką dziś było

Znaleźć cudowny sposób

Fortelem działać, nie siłą

Siu-baju-baju-baj

Siu-baju-baju-baju-baju-baj

Nagle ukazałby się człowiek kudłaty

Olbrzymi, nagi i zły

W jednej osobie Goliat i Satyr

Romantyk, szlachcic i zbir

Sprał komuś mordę, zakrzyknął „veto!”

Potem do rana pił

Cześć zbrukał przy tym kilku kobietom

Czy taki mój przodek był?

A gdyby tak się urodzić tysiąc lat temu

W tych dawnych czasach żyć

I gdyby tak wolne chwile spędzać po swojemu

Miód z leśnych barci pić

Na przykład do kniazia Popiela

Na ucztę wpaść z butelczyną

Skromnie przycupnąć za stołem

Poznać się z księcia rodziną

Siu-baju-baju-baj

Siu-baju-baju-baju-baju-baj

Nagle stryj Wisław pada pod stołem

Wszyscy patrzą, ale nie wierzą

Przecież stryj Wisław najtęższą miał głowę

Za chwilę wszyscy już leżą

Stryj Kaźmirz, stryj Władysław

Stryj Oddo, stryj Przemysław

Stryj Jaksa, stryj Spicymir

Stryj Senia (?) i Czestymir

Już stryj do stryja się zimny przytula

Tak, to była „Vistula”

A gdyby tak się urodzić tysiąc lat temu

W tych dawnych czasach żyć

I gdyby tak samemu Smokowi Wawelskiemu

Miecz prosto wbić w rzyć

Czy Smok co dzień dziewkę mieć musiał?

Czy ona na pewno nie chciała?

Czy Wandzie zły los ktoś wykrakał?

Czy Kraków to wieś była mała?

Siu-baju-baju-baj

Siu-baju-baju-baju-baju-baj

Jan III pod Wiedeń Turkom z odsieczą

Stolica choćby w Suwałkach

Stańczyk do cyrku, Bona do wrzecion

A my – od morza po Kaukaz

Góry do morza, Azja na wyspach

Ja mogę kosmos przekształcić –

Hola, wystarczy, historia nie dziwka

Nie można bezkarnie jej gwałcić

A gdyby tak się urodzić tysiąc lat temu

W tych dawnych czasach żyć

I gdyby tak dzieje móc układać po swojemu

Inne niż znają dziś

Siu-baju-baju-baj

Siu-baju-baju-baju-baju-baj^[1]