Trzeba sięgnąć do szkatuły

i wybadać Janie Kanty,

fukierowski sek, riwuły,

małmazyje, alikanty.

Rzędy beczek i antałów

stoją w loszku długie lat,

do zamorskich tych specjałów

wnet ci serce zakołata!

Zacna Pani Maciejowa

co jest w gębie jak megiera

złotówczynę w garści chowa

na lampeczkę u Fukiera.

A pan Jacek, zuch nad zuchy,

co w Hiszpanii pijał wino,

nie pogardzi w czas posuchy

węgierskiego butelczyną!

Tak jak niegdyś przed wiekami,

co go dały w upominku,

jest dziś Fukier między nami,

na warszawskim Starym Rynku

Zawsze pełną wina czarę

ma na smętków radowanie,

póki stoi Miasto Stare,

Fukier w mieście pozostanie!

Póki stoi Miasto Stare,

Fukier w mieście pozostanie!^[1]