U dwunasty godzini

idym sy przyz Lwów,

upiłem si na wini,

awantura znów.

/Ali mi si nic ni stału,

bum ja hultaj, jakich mału./bis

Bernadyński mijam plac(1),

idzi jakiś graf,

Mówi do mni: Batiar weg(2)!

Ja w cylindyr paf.

/Aż si denku załamału,

bum ja hultaj, jakich mału./bis

Przychodzy na plac Cłowy(3),

siedzi dziewczy fest,

macam ci jo pud głowy,

dziesińć kilu jest.

/Aż mi w oczach pucimniału,

bum ja hultaj, jakich mału./bis

Gdy tramwajim jechał ja,

baba robi krzyk.

Ktoś turebki grajfnuł jij:

Łapać, pomóc w mig!

/Ali jij si tak zdawału,

bum ja hultaj, jakich mału./bis

Wtem nadchodzi pulicaj

i zabira głos.

Ja swo giry udwijam,

pulicaja w nos.

/Aż mu z nosa pukapału,

benc gu jeszczy, bu to mału./bis

Biegni za mnu kumisarz

i pudnosi krzyk,

ja kułaka udwijam,

kumisarza w pysk.

/Aż mu w oczach pucimniału,

benc gu jeszczy, bu to mału./bis

A ży ogród blisku był,

ja przyz parkan hoc

i pud krzakim wonnych róż

spałym cału noc.

/Rankim róż si nazbirału,

bum ja hultaj, jakich mału./bis

Szwenderbal si zaczyna,

muzyczka gra już,

a ja grzeczny chłopczyna

z bukicikim róż.

/O buziaka proszy śmiału,

bum ja hultaj, jakich mału./bis^[1]