Uczynił Bóg człowieka na swój obraz i podobieństwo,

mężczyzną i niewiastą stworzył ich

Oni także od progu dziejów widzą siebie w całej prawdzie

Byli oboje nadzy

Oni także stali się uczestnikami tego widzenia,

które przeniósł na nich Stwórca.

Czyż nie chcą nimi pozostać?

Czyż nie chcą odzyskiwać tego widzenia na nowo?

Czyż nie chcą być dla siebie prawdziwi, przejrzyści?

Jak są dla niego..

A jesli jest tak- śpiewają hymn dziękczynny,

jakiś magnificat ludzkiej głębi

Wtedy jakże głeboko czują, że właśnie w nim

W nim żyjemy, w nim żyjemy...

Poruszamy się i jesteśmy właśnie w nim

To On pozwola im uczestniczyć w tym pięknie jakie w nich tchnął

To On otwiera im oczy

Kiedyś Michał Anioł wychodząc z Watykanu pozostawił polichromię

której kluczem jest obraz i podobieństwo

Wedle tego klucza niewidzialne wyraża się w widzialnym.

Prasakrament.^[2]