Szarlatanów nikt nie kocha. Zawsze sami.

Dla nich gwiazdy świecą w górze i na dole.

W tajnych szynkach piją dziwne alkohole.

I wieczory przerażają bluźnierstwami.

Wymyślili swe tablice szmaragdowe.

Krwią dziewicy wypisali charaktery.

Strachy w liczbach: 18. 3 i 4.

Przeklinają Jezu – Chrysta I Jehowę.

Szarlatani piszą księgi o papieżach

Zawsze w nocy mówią źle o Watykanie

Zawsze w nocy słychać szklane, szklane łkanie:

Płaczą gwiazdy zaplątane w szkła na wieżach.

Kiedy miesiąc umęczony wschodzi na nów,

Alkohole z przerażenia drżą słodyczą.

Nie pomogą alkohole: W nocy krzyczą

Łzy fałszywe szmaragdowych szarlatanów.

Bardzo cicho i boleśnie jest nad ranem.

Dzwonią dzwony, świt pochyla się w pokorze.

Odpuść grzechy szarlatanom, Panie Boże.

Wszak ty jesteś takim samym szarlatanem.

SZARLATANEM