Gdzieś na samej górze Bogowie i figury

W dole pracują robotnicy – wyrobnicy

Głośno grają organy – fortepiany

Głoszą wszem i wobec – „idą zmiany”

Z góry trochę spalin, dymu z kominów

W dole gdzieniegdzie zaśpiewają ptaki

Głośno grają fabryczne maszyny

Regularnym rytmem zazębiają tryby

Ulice milczą, nic nie mówią

Milczą, milczą – jednak widzą

Ulice milczą, nic nie mówią

Milczą...

Nic się nie opłaca, można jedynie marzyć

O normalnym życiu, w oczach brak wiary

Każdy cicho siedzi w szarym kącie

Nieważne kto rządzi, byle były pieniądze

Gdzieś na samej górze budują by burzyć

W dole posłuszeństwo, brak jedności

Młodzi protestują w piwnicach, garażach

Ale tego krzyku nikt nie zauważa

Ulice milczą, nic nie mówią

Milczą milczą – jednak widzą

Ulice milczą, nic nie mówią

Milczą – nienawidzą...

Milczą milczą – w imię spokoju

Milczą milczą – bo się boją...

Milczą milczą – w imię spokoju

Milczą... Bo się boją...^[2]