Piekło jest wszędzie 
piękno w szczególe


niech w Tobie będzie 
Ultima Thule.

Ląd ostateczny 
wszechświata kraniec


urlopik wieczny 
umiłowanie.

Mój pociąg pędzi


w strony nieznane


lecz wszystko będzie


(później czy prędzej) 
zapamiętane.

Peregrynacja 
znajdzie swój finał


Ostatnia Stacja


Thule Ultima.

Tam mnie zatrzymasz


i powiesz czule


Thule Ultima


Ultima Thule.

Noce bezkresne


niezmiennie białe


pijanego niesnem


jak rytuałem.

Ty mnie wysłuchasz 
uczynisz królem


bym spełnił puchar


Ultima Thule.

Połknę pytanie


niczym Pyteasz


umiłowanie


kiedy się stanie?


Potem czy teraz?

Improwizacja


tak się zaczyna


Ostatnia Stacja


Thule Ultima.

Nim przyjdzie zima


Tam cię przytulę 
Thule Ultima


Ultima Thule.^[2]