Niech rozlegnie się
czarnych kości chrzęst
w strefie grozy pod spodem niżej tam
w plątaninie rur
w trzewiach wielkich miast
jest podziemny kraj
kraj który znam przebudzili się
a my śnimy wciąż
choć snu tunel nie może sięgnąć tam
ale czeka nas
nieuchronny cios
i podziemny kraj
kraj który znam
bruk to kruchy strop
asfalt pęka też
już korzenie drzew się przedarły tam
wkrótce runie świat
w otchłań szczurzych jam
w underground
w mroczny kraj
który znam.[2]
Bibliografia
1. |
|
2. |
http://kazik.pl/ |
