Korab klasztoru po Wigrach żegluje

Nucą na drutach jaskółki beztroskie

Syn żyłkę plącze, okoń haczyk czuje

Za widnokręgiem ma miejsce pucz w Moskwie.

Pompka pod stopą warczy, ponton rośnie

Kaczka gderliwie poszukuje kacząt,

Pokrzywa maki obrasta miłośnie

Świat wyczekuje co zrobi Gorbaczow.

Grzyby z robaków czyści gospodyni

Łeb kurczakowi gospodarz ucina

Na myśl o uczcie kot się w koprze ślini

Cała nadzieja w postawie Jelcyna.

Marsz po zakupy wśród trzcin, tną komary

W sklepie jest szkocka whisky, nie ma jajek

Szeleszczą ptasim rejwachem szuwary

Kreml obejmuje wyblakły Janajew.

Kluski w kociołku nad ogniem bulgocą

W dymnym zapachu wirują owady

Chłopiec z latarką łowi raki nocą

Mieszkańcy Moskwy wznoszą barykady.

Na szarym płocie jaskrawe ręczniki

Suszą się w słońcu po pysznej kąpieli

Za lasem śpiewy, dźwięki pijatyki

Czołgiści strzelać do ludzi nie chcieli.

Wód mrok przecina błyszczek na szczupaka

Dudni łabędzi lot nad samą wodą

Księżyc siwieje w łysinie rybaka

Pucz się załamał, pod sąd winnych wiodą.

Z wygasłych ognisk pełzną strużki dymu

Syn się przytula do mnie całym ciałkiem

Jelcyn tryumfuje, Gorbi wraca z Krymu

W łeb sobie strzela minister z marszałkiem.

Dni siedem szybko nad jeziorem zbiegło

Łabędź gniazd strzeże i szczupak poluje.

Za miedzą Litwa ma swą niepodległość

I ja się jakoś niepodległy czuję.^[2]