Upadek Imperium – strona w podręczniku,

A w każdej czcionce stu dusz hekatomba,

Podczas gdy autorów zwycięstwa – bez liku

I sama siebie tworzy nowa Fronda.

Zwycięzcy – wśród ruin, jak to zwykle bywa,

Zaczną od tego kto resztki posprząta,

Krew zasypie piaskiem i cesarski rydwan,

Choć w dobrym stanie – odstawi do kąta.

Jest w tym smutek tryumfu, jest w tym i pułapka:

Nagły brak wroga i tłumy nieczułe

Na piękno łaciny i historii świadków –

Bo zapatrzone w stragan i infułę,

Upadek Imperium – obfite rynsztoki,

Martwe fontanny, suche akwedukty

I wielkie pragnienie, jak ciężkie obłoki

Grożące burzą bez względu na skutki.^[2]