Urzędnicy siedzą w biurach

W biurach siedzą urzędnicy

Grzebią palcem w wiecznych piórach

I trzymani są na smyczy

Nic nie wiedzą o miłości

I o duszy wiedzą mało

Mają bardzo miękkie kości

Karku prosto nie trzymają

Już Witkacy o tym pisał

Że kto lokaj jest i świnia

Ten lokajem pozostanie

Mimo, że się ustrój zmienia

W swych urzędach są bez twarzy

Donosami oddychają

O awansie każdy marzy

Franza Kafkę wciąż sprzedają

Już Witkacy o tym pisał

Że kto lokaj jest i świnia

Ten lokajem pozostanie

Mimo, że się ustrój zmienia^[2]