Na tamtej stacji chyba nikt

Od wielu lat nie zatrzymał się

Stąd tyle liści w sieni

Jesieni moc uzbierała je

Siedział tam kiedyś i cicho grał

Wszystkim tym co czekali by

Choć na chwilę stanął czas

I chociaż raz ziściły się sny

Tak prosto myślał tylko on

I tylko on nie rozumiał, że

Wszystko na tym świecie ma swój kres

Ta stacja też stanie się snem

W drodze do nieba

Semafory gwiazd

W zapachu chleba

I muzyce co gra

Coraz mniej ludzi bywało tam

Coraz mniej miało na to czas

Aby swym myślom nadać sens

Aby się sny ziściły choć raz

W drodze do nieba

Semafory gwiazd

W zapachu chleba

I muzyce co gra

Odszedłeś w słońcu tak nagle

Że nawet nikt nie zdążył zamyślić się przez chwilę

Człowieku z duszą jak ptak samotną

Komu teraz grasz?...

W drodze do nieba...^[2]