W kawiarence „Sułtan”


przed panią róża żółta,


a obok pan, co miał


tę różę i pani dał.



Pajączek wyszedł z róży,


bo zapach go odurzył.


Pijany jakby krzynkę


szedł, snując pajęczynkę,


co im związała ręce


przez stolik w kawiarence.


Sam mało nie wpadł w krem –


Widziałem to, więc wiem.



W kawiarence „Sułtan”


przed panią róża żółta,


a obok pan, co miał


tę różę i pani dał.



I już ten pan i pani


zostali w tej kawiarni –


bo gdyby nie zostali,


to by tę nić zerwali.


Na kształt anioła stróża


właściciel ich odkurza,


jeść daje im i pić


i tak powinno być, 
że

w kawiarence „Sułtan”


przed panią róża żółta,


a obok pan, co miał


tę różę i pani dał.



Gdy kiedyś przy księżycu


iść będziesz tą ulicą – 


gdzie kawiarenka „Sułtan” –


wstąp choć na chwili pół tam


zobaczyć, czy ta pani


z tym panem wciąż ci sami.


Sto innych spraw masz, lecz


To też jest ważna rzecz.



Czy w kawiarence „Sułtan”


przed panią róża żółta?


Czy obok pan, co miał


tę różę i pani dał?


Czy oni tam są? 
Czy oni tam są?^[2]