W kraju włoskim urodzona,

Święta Zyto bądź wielbiona,

Nasza patronko i Opiekunko,

Cudami sławna Panienko.

Tyś w dzieciństwie Jezusowi,

Jak swemu Oblubieńcowi,

Duszy uczucie i serca bicie

Poślubiłaś należycie.

Pogardziłaś rozkoszami,

Światowemi uciechami.

Częstoś mawiała: „Jam się zrodziła,

Ażebym Bogu służyła”.

Nie chcę świata znać i kochać,

Nie chcę jego zasad słuchać,

Bo te zasady są pełne zdrady,

Wiodą dusze do zagłady.

Wolę ja kochać Jezusa,

Którego Krwią moja dusza

Jest. odkupiona i oczyszczona,

Z więzów czarta wyzwolona.

Na modlitwie zatopiona,

Bywałaś jak zachwycona,

Choć pracowałaś, w Swem sercu miałaś

Jezusa, bo Go kochałaś.

Ukochałaś nade wszystko

Pokorę i posłuszeństwo,

W czystości żyłaś, w niej się ćwiczyłaś,

Jak skarb ją drogi ceniłaś.

O święta wielka Patronko,

Nas, służebnic, Opiekunko,

Ciebie błagamy: módl się za nami,

Niegodnemi grzesznicami.

Niech w Twe ślady wstępujemy,

Niech Jezusa miłujemy,

Byśmy się stały godnemi chwały

W niebie i z Tobą mieszkały.^[1]