Ja wiem, że ty wolisz ostatnio innego,

W porządku.

Ma forsę, samochód, być może dlatego,

W porządku.

Do życia szarego nie jesteś stworzona,

Lecz przecież ja także cię brałem w ramiona

I źle nam nie było i szumiał nam park

Pytałem: – To miłość? – Mówiłaś, że tak...

Czy to jest ta miłość o której mówiłaś?

W porządku. Tak, w porządku.

Nie chciałaś niczego wyjaśniać na próżno,

W porządku.

Bo to co ma umrzeć i tak przecież umrze,

W porządku.

Spróbujesz zaczynać zupełnie na nowo,

Lecz przecież nie jedną spędziłem noc z tobą,

I źle nam nie było. Szukając twych warg

Pytałem: – To miłość? Mówiłaś: – że tak...

Czy to jest ta miłość o której mówiłaś?

W porządku. Tak, w porządku.

Ja przecież nie będę rozpaczać, czy szaleć,

W porządku.

Bo życie jest życiem i toczy się dalej,

W porządku.

Znów spotkam dziewczynę, jak ciebie spotkałem

I wezmę w ramiona, jak ciebie już brałem.

Pochodzę z nią trochę, zaszumi nam park,

Zapyta: – Czy kocham? Odpowiem: – że tak...

To będzie ta miłość o której mówiłaś?

W porządku. Tak, w porządku.

A potem odejdę, tak jak ty odeszłaś,

W porządku.

Bo miłość jest piękna, lecz przecież nie wieczna,

W porządku.

Zostawię ją samą, tak mało to znaczy,

Kto w słowa uwierzył niech cierpi i płaci.

Choć źle nam nie będzie, szukając swych warg

Zapyta: – To miłość? Odpowiem: – że tak...

To będzie ta miłość o której mówiłaś?

W porządku. Tak, w porządku.^[2]