Woła nas deszcz,

Śmieje się do nas,

Nim obejrzysz się,

Trzymasz go w ramionach.

Deszcz za kołnierz – kap, kap, kap –

– Przytul się do mnie!

Nie bądź smutna, nie bądź zła,

Spróbuj przy mnie uciec do wspomnień,

Spróbuj zapomnieć.

Świat za chmurami

Chowa przed nami twarz –

– Poczekamy, mamy czas!

Dobrze nam jest,

Lepiej nie trzeba,

Mamy przecież deszcz

I ten skrawek nieba.

Przemokniemy – no to co?

Zmierzch nas ogrzeje!

I nim w oczy zajrzy noc,

Odnajdziemy w sobie nadzieję,

Dobrą nadzieję.

Świat za chmurami,

Deszcz nad głowami...

Świat za chmurami,

Deszcz nad głowami...

Po co nam słońce,

My mamy swój deszcz,

W nim przynajmniej

Nie czuje się łez –

– Tak potrzebny nam był ten deszcz!^[1]