Wszystkie marzenia zamknąłem w wielkiej walizce

i moje życie targane wiatrem jak zwiędłe liście

i wszystkie kłamstwa te bardzo małe i te wiele znaczące

wkładam pod szafę

i niech czekają – aż wzejdzie słońce!

nie chcę pamiętać niczego co wtedy chciałem

nie chcę być świętym i nie chcę wcale już być ideałem

i ciągle czekam i całe życie przechlapuję w ukryciu

i tylko czasem uchylam wieko

i płaczę po cichu – i płaczę po cichu…

i płaczę po cichu!

wszystkie marzenia zamknąłem w wielkiej walizce

i moje życie targane wiatrem jak zwiędłe liście

i pytam siebie czy to co mam – to nie jest więcej niż dałem

nie odpowiadam

i sam już nie wiem czego ja chciałem.^[2]