Ledwie dmuchnął poranny zefirek,

Wylazł z norki nieduży wampirek.

Miał spiczaste dwa ząbki,

Do ssania rodzaj trąbki,

Oraz dwoje chudziutkich miał girek.

Sysu, sysu, cmok, cmok, cmok

Oraz dwoje chudziutkich miał girek.

Zaraz skrzydła jak gacek rozepnie

I śniadanie czym prędzej gdzieś chłepnie.

Tak się spieszy nieludzko,

Że aż rzęzi mu płucko,

Bo się boi, że zupka mu skrzepnie.

Sysu, sysu...

Często potem dostaje on czkawki,

Siada nagle bezradnie wśród trawki

I słychać głos biedaczka:

Znów wyssałem pijaczka...

I to jest popijawka pijawki.

Sysu, sysu...

Nasz wampirek to smakosz i znawca,

Przy tym wcale nie żaden oprawca,

Za wyssanie kolacji

Płaci jak w restauracji,

Chyba, że honorowy krwiodawca...

Sysu, sysu...

Często mówi się źle o wampirze:

Że kaleczy, że wkręca się w pirze,

Lecz ty nie wierz w te plotki,

Nie wyganiaj sierotki,

Niech se czasem chudzinka poliże.^[1]