Piosenka warszawskiej ulicy

Szelmowskim uśmiechem zagląda do bram.

Piosenka warszawskiej ulicy

Od wieków ma urok ten sam.

Potrafi tak śpiewać stolicy,

Że wszystko, co żyje, zamienia się w słuch.

Piosenka warszawskiej ulicy,

Jej wierny towarzysz i druh.

Od wielu setek lat jak stoi Nowy Świat,

Jak beczka krzepnie wino u Fukiera,

Gdy rankiem przetrze świt, zasłania oczy szyb,

Do wszystkich serc jak słońca blask się wdziera.

Piosenka warszawskiej ulicy

Szelmowskim uśmiechem zagląda do bram.

Piosenka warszawskiej ulicy

Od wieków ma urok ten sam.^[2]