Wędrowali trzej królowie poprzez ziemi szmat,

a na serca z gwiazdy blaskiem żar im wielki padł.

Szukają Narodzonego i Maryi,

Matki Jego, idąc poprzez świat.

Przybyli do Betlejemu a tam widzą cud.

Przed stajenką w skalnej ścianie pasterzowy lud.

A w stajence, któż uwierzy, Dzieciąteczko Boże leży.

Stał się wielki cud, stał się wielki cud.

Trzej królowie poklękali tam gdzie z sianem żłób.

Dary swoje poskładali Dzieciątku u stóp.

Niechaj będzie uwielbiony,

kładą serca i korony u Maryi stóp, u Maryi stóp.^[2]