Weźże mnie, Jasiu, weźże mnie,

Będziesz miał ty dobrą żoneczkę,

Pierzyny puchowe,

Sto złotych gotowe,

Skrzynie malowaną

Dziewczynę kochaną.

Nie chcę cię, Kasiu, nie chcę cię,

Masz złych sąsiadów, ganią cię,

Że rano nie wstajesz,

I krówkom nie dajesz,

Kądziałki nie przędziesz,

Gosposią nie będziesz.

Nieprawda, Jasiu nieprawda,

Kto to powiedział ten zje diabła.

Bo ja rano wstaję

Bydełeczku daję

I kądziałkę przędę

Gospodynią będę.

A jeśli mi, Jasiu nie wierzysz,

To się sam potem przeświadczysz

Kupisz mi dzwoneczek,

Do moich nóżeczek,

Jak będę wstawała,

To będę brzękała.^[1]