Zatrzymujemy się na środku drogi

Sponiewierani, nie wiemy co robić

Lawina pytań zasypuje nam głowę

Nie potrafimy serca wyrazić słowem

Jesteśmy spokojni

Naiwnie frywolni

Kiedy wiemy o co chodzi

Ty i ja będziemy wiecznie młodzi!

Stoimy tu teraz – tak obok siebie

Jedno o drugim prawie nic nie wie

Tak wiele nas dzieli, przed sobą zamyka

Całe życie w sztywnych rubrykach

Jesteśmy spokojni

Powiedz mi, czy jeszcze tu jesteś?

Zamykasz drzwi czy pojawisz się jeszcze?

Zbyt mało radości spotyka nas co dzień

Szczęście kradnie pospolity złodziej

Jesteśmy spokojni^[2]