Siedzę na dworcu w Cansas City

i smutek mi ozdabia twarz.

Tak sobie myślę. Bracie, czy ty

też takie stany czasem masz.

Siedzisz na dworcu w Cansas City

i zamiast zwiedzać to i sio

wzdychasz do panny lub kobity

i kombinujesz Bóg wie co.

A zegar stanął jak wryty,

a rybom kurzy się z głów.

To wieczór na Cansas City

i księżyc rusza na łów.

Mówią, że miasto Cansas City

dziś liczy ponad milion dusz

i rzadko kto tu słomą kryty,

w pedetach małpy, mak i plusz.

Lecz chociaż miasto Cansas City

wyszło pomyślnie z wielu prób,

do ciebie wracam sławy syty

być sznurowadłem u twych stóp,

być sznurowadłem u twych stóp.^[1]