Wielbmy sługę, chwalmy Pana,

Bóg do wielkich dzieł Go użył.

Niech brzmią pienia wieczór, z rana,

Wincenty na nie zasłużył.

By ustalić dobro ludów,

Młodzież wchodzi w zawód święty;

Krzyż ją zagrzewa do trudów,

Krzyżem Pańskim cel dopięty.

Duch Twój wzorem: możnym, małym.

Ciebie wielbią wszystkie stany.

Twe cnoty w narodzie całym

Cudowne działają zmiany.

Któż nie doznał Twej opieki?

Głoszą Ją miasta i wioski,

Będziesz wielbiony na wieki

O Wincenty, sługo Boski.

On swą radą i przykładem

Drogę torował zbawienia;

Dążmy wszyscy Jego śladem,

A wstąpim w górne sklepienia.^[1]