Wielki bałagan w moim domu

W pokoju, kuchni i łazience

Niczego znaleźć nie potrafię

Gdzie twoje oczy, usta, ręce.

Potykam się o ostre słowa

Po całym domu rozrzucone

Gdzieś nawet uśmiech mi się schował

A dobre słowa pogubione.

Już nawet lustro ze mnie szydzi

I pokazuje obcą twarz

Co była kiedyś moją, widzi

Jak nagle jej przybywa lat.

Jest coraz ciemniej po omacku

Jeszcze spróbuję znaleźć drzwi

Otworzyć, może tam za nimi

Pomimo wszystko stoisz ty.

Lecz jak otworzyć, gdy zamknięte

Na ciężki zamek przeszłych dni

A w bałaganie w moim domu

Klucz do nich niespodzianie znikł^[2]