Wielki Odkrywco Wyobraźni

na rybiookich wsparty kołach.

Nadeszła już najlepsza pora

byśmy zaczęli żyć w przyjaźni.

Twórco czarnego pomidora.

Potomku naprężonej procy

pióropusz spadł z twej dumnej głowy

więc się podzielmy do połowy

bo ja go dziś znalazłem. W nocy.

Tyś w swym ogrodzie sadził sowy.

Pod wspólnym stańmy pióropuszem.

Nie trzeba nawet gasić światła.

Głowy szczęśliwych kapeluszy

trącać się będą w głuche uszy.

Aż szabla z ręki ci wypadła.

O samolubny Władco Hecy!

Chcesz sam podglądać nogi świata.

Chcesz sam żyć wiecznie wiekiem dzieci

a mnie na ziemię – kiedy lato

przechodzi w szare oko sieci!

Wielki Odkrywco Wyobraźni

tak nie będziemy żyć w przyjaźni.^[2]