Nastawimy wielkie pranie żeby spłukać z ubrań przeszły czas

odświeżymy naszą pamięć przywrócimy oczom dawny blask

Jak za pierwszym całowaniem uniesiemy się do gwiazd

w argumentów wodzie, proszku słów

moja bluzka płonie niczym głóg

a bielutka twa koszula

czule się do niej przytula

W szarych wspomnień pianie nagły błysk

pełne wirowanie szczęścia krzyk

coraz szybciej się kręcimy

i znikają nasze winy

Przy kominie rozwiesimy czyściuteńkich uczuć cały sznur

na kolejne starczą zimy zdobywanie jeszcze wyższych gór

o miłości zanucimy która znowu zabrzmi w Dur

Znów spragnione dłonie dają znak

moja bluzka płonie niby mak

a bielutka twa koszula

czule do niej się przytula

Jestem w siódmym niebie cała drżę

i wpatrzona w ciebie jak przez mgłę

nagle widzę o mój Boże!

w innym jesteś już kolorze^[2]