Zejdź na morza brzeg.

Cicha noc, święta noc...

Cisza nad wodami.

Księżycowy, złoty most...

Wschodzi spośród gwiazd

Gwiazda, co wiedzie nas,

Most nad przepaściami

Głębin, które dzielą świat.

Kto serce twe

I żar jego wzmógł,

Byś szedł przez rozkołysane

Zwierciadło wód?

W polu ostaw pług,

Zboża ruń, wełny trzód.

Troski, gniew i zawiść,

Porzuć wszystko w onym dniu.

Wśród morza łez

Czyj głos woła mnie?

Przez łez morza, morza cierpień –

Na drugi brzeg?

Więc wstań, już czas!

Kto żyw, w drogę czas.

By most stał się nad przepaścią,

Co dzieli nas.^[2]