Jest między nami gra

Gra jak świat stara

Jest w głowie dziki szum,

Czuły punkt na falach

Po ulicach snów biegnie nas spora zgraja

Po tych ulicach ze snów wszędzie słychać nasz bluzg

Tacy nikczemni i źli – widzimy się na ekranach

Gęb zakazanych sznur

Nie wypada się bać

Dookoła miłość się skorumpowała

Dookoła świat jak pierworodny grzech

Nie zdążysz nawet dobrze się przeżegnać

My nie mówimy żegnaj koniec cześć

Bo po co?

Sny wirtualnych chłopców

Jak u młodych chłopców

Jest między nami gra

Którą gra się w parach

Kiedy w jedną z wielu dziur

Trafia ptak z zegara

Z naszych tajnych baz naloty dywanowe,

Dwie wieże z klocków znów nam padają do stóp

Wszystkie te wścibskie psy, te straże ogniowe

Defenestrują się z okien komend na bruk

Dookoła miłość się skorumpowała

Dookoła świat jak pierworodny grzech

Nie zdążysz nawet dobrze się przeżegnać

My nie mówimy żegnaj koniec cześć

Bo po co?^[1]