Witaj Józefie, królów ozdobo,

Ze krwi Dawida pierwsza osobo.

Tyś Patryarchów Prymas i Książę,

Z Tobą się godność niebieska wiąże.

Ciebie Bóg Ojciec ojcem mniemanym

Obrał nad Synem Maryi danym;

Duch Święty zjawił różdżkę zieloną,

W najświętszych ręku cudem krzewioną.

Dziś w niebie z Nimi Tobie wesele,

Że rósł w Twych ręku Bóg w ludzkiem ciele,

Jezus posłuszny na Twa rozkazy,

I w Twej opiece Panna bez skazy.

Anielskie chóry Ci usługują,

Gdy tajemnice Boskie zwiastują:

Święci zaś w niebie, gdy wspominają

Józefa imię, głowy skłaniają.

Szczęśliwy, komu Józef Patronem,

Za uprzejmego serca pokłonem,

W biedzie, kłopotach Jego opieka,

W życiu, przy śmierci, broni człowieka.

O Ojcze święty, cnót i lat pełny!

Ja zastarzały w grzechach śmiertelny

Grzesznik do Ciebie ręce podnoszę,

Bądź mi Patronem, serdecznie proszę.

Boski Piastunie, bądź mi Patronem,

Ciała i duszy mej Opiekunem;

Po Bogu szukam Twojej opieki,

Bym Boga wielbił w niebie na wieki.^[1]