Witaj Kostko Stanisławie,

Młodzieniaszku święty w niebie,

Śpiewam pieśń tę ku Twej sławie,

Bo serdecznie kocham Ciebie.

/Tyś w Aniołów jasnem gronie

Dla przedziwnej niewinności

Przy Maryi stoisz tronie

Nucąc dnia Niej pieśń miłości./bis

Nieskalane serce, czyste,

Toć i lica promieniste,

O, bo duch Twój płonie cały

Dla Jezusa świętej chwały.

/Dla skromności i pokory,

Dla świętości Twej nadobny,

Zostawiłeś cnoty wzory,

Śnieżnej lilii Tyś podobny./bis

Złóż Twe dłonie i proś Boga;

Powiedz, że tu ciężka droga.

Dla Twej prośby i wstawienia,

Bóg udzieli przebaczenia!

/Bożej Matce powiedz w niebie,

Że jesteśmy tu w potrzebie,

Że tu żalów, łez kraina,

Niech nas wspiera Jej przyczyna./bis

A w ostatniej życia chwili

Spraw, abyśmy zasłużyli

Tak umierać, jak Ty, święcie,

W Matki Bożej „Wniebowzięcie”.

/O Ty, polski nasz Patronie,

Maryę proś Niepokalaną:

Niech od złego nam osłoni

Polską młodzież ukochaną./bis

Wielki święty Stanisławie,

Boskiej błagaj tam Dzieciny,

Niech się i tej wiedzie sprawie,

Niechaj się nawrócą Chiny.

/Dziecię Boże sprawi przecie

Dla świętego Stanisława,

Że pogańskie zbawi dzieci,

Że zwycięży nasza sprawa./bis^[1]