Witaj Ojcze ukochany,

Co zdobisz Serafów chór,

Ty Jezusa nosisz Rany,

Tyś świętości dla nas wzór;

Pobłogosław Twoje dzieci,

Pociągnij na drogę Twą,

Niech się miłość w nas roznieci,

Niech ogarnie mocą swą.

Ojcze! Niech za Twym przykładem

Wszystkiem dla nas będzie Bóg,

Niech idziemy Twoim śladem

Wśród wygnańczych ziemi dróg!

W sercu naszem niech nosimy

Znamię Jezusowych Ran;

Ojcze, łaski tej prosimy,

Niech nam jej użyczy Pan!

Niech w ubóstwie i pokorze

Trwamy przez ten ziemski czas.

Aż wieczności błysną zorze,

Aż Bóg z Tobą złączy nas.

O Franciszku! Możny w niebie

U Jezusa, Maryi stóp,

Twoje dzieci proszą Ciebie:

Dla nas wszystkich miejsce zrób!^[1]