Kiedy będziesz trochę miał dość życia

Kobry, meczów, wybuchów, Banku Miast

Kiedy w życiu już Cię nic nie boli, nie zachwyca

To na Ciebie jeszcze czeka obóz nasz

 Wkoło świat, tyle gór, dolin, potoków

 Gdzieś daleko ucichł rozgwar miast

 Tu odnaleźć możesz swą prawdziwą wartość

 Swego życia poznasz najprawdziwszy smak

Tyle głazów potoczy się w przepaście

Tyle trosk opadnie liśćmi z drzew

Tyle twarzy zachmurzonych z wolna się rozjaśni

Tyle razy przy ognisku zabrzmi śpiew

 Wkoło świat...

W każdy wieczór zapłonie jasno ogień

Dźwięk gitary rzuci pieśni zew

Może właśnie wtedy ktoś uśmiechnie się do Ciebie

Bo na świecie tyle jest samotnych serc

 Wkoło świat...

Popatrz noc zapada nad drzewami

Z blaskiem lecą w niebo nasze sny

Uśmiechnijmy się do siebie i powiedz stary

Czy też w życiu będzie kiedyś lepiej Ci?

 Wkoło świat, tyle gór, dolin, potoków

 Gdzieś daleko ucichł rozgwar miast

 Tu już odnalazłeś swą prawdziwą wartość

 Swego życia znasz już najprawdziwszy smak^[1]