Człowiek wilkiem człowiekowi

Kruk nie wykole oka krukowi

Ponure bramy, ciemne ulice

Wzrokiem zabija – szeptem krzyczy...

wojna wojna wojna wojna

wojna wojna wojna wojna

wojna wojna wojna wojna

wojna wojna wojna wojna

Wiara umiera, nadzieja choruje

Gangrena gnije i psuje

Brudne zamiary, ręce czyste

Złowrogi okrzyk na usta się ciśnie...

wojna wojna wojna wojna...

Dla grzechu, z zawiści i biedy

Każdy zabił lub zabije kiedyś

Otwarte rany, pęknięte serce

Człowiek hoduje w sobie mordercę...

wojna wojna wojna wojna...^[2]