Lord Nelson dobrze poznał choroby morskiej smak.

Wymyślił na nią sposób, jego sekret zdradzę wam:

Choremu żeglarzowi zawsze pomoc trzeba nieść,

Więc jeśli jesteś chory, to usiądź w cieniu drzew.

Wracamy z morza na stały ląd.

Worek na ramieniu i coraz bliżej dom.

Jeżeli spyta ktoś, czy mnie z morzem łączy coś,

To każdemu wtedy powiem: „Mam już morza dość”

Każdemu powiem: „Mam już morza dość”.

Kolumb udowodnić chciał, że Ziemia kulą jest.

Żeglował więc na zachód, aż ocean skończył się.

Pomyślał, że jest w Indiach, wyszło z tego USA.

Problemy z nawigacją ma wielu do dziś dnia.

Wracamy z morza na stały ląd...

Nie każdy mógł, jak Drake, tysiące przebyć mil.

Grenville’a dumny okręt w zatoce na dnie tkwi.

Tak wielu marynarzy zabrała morska toń,

Więc lepiej się zastanów, nim znów popełnisz błąd.

Wracamy z morza na stały ląd...

Żeglarze, posłuchajcie ostatniej z moich rad:

Gdy wracacie z morza i przystań śni się wam,

kotwicę swoją rzućcie tam, gdzie wkoło szczyty gór.

Nie będzie już okazji, by w morze ruszyć znów.

Wracamy z morza na stały ląd...^[2]