Wieczorami hen ku dali patrzę,

Gdzie gwiazd płonie moc

I na wspomnień miłej fali

Marzę długo, długo w noc.

Tam gdzie mroczny leży cień

Kraj młodzieńczy widzę śnień.

Widzę pola falujące

Wnętrza borów pełne mar.

A nad wszystkim złote słońce

Niesie polskiej ziemi czar.

Zasłuchany w nocną ciszę

Woń przecudną chłonę róż

Zda się głosy z pól usłyszę

Lub szum cichy, cichy zbóż.

Tam gdzie mroczny leży cień

Kraj młodzieńczy widzę śnień.

Gdzie tęsknota rwie się serce

Gdzie szemrzący płynie zdrój.

Po przez kwietne łąk kobierce

Idą tam gdzie obraz Twój.^[1]