W parku przy placu na rozdrożu

Na plaży w piasku tuż przy morzu

W podziemnym przejściu w wielkim mieście

Nie ważne gdzie: spotkali się

On ją zobaczył ona jego

Normalna sprawa lecz dlaczego

To właśnie on i właśnie ona

Ślepego losu głupi żart

Jeszcze się wszystko da odkręcić

Jeszcze się przecież nic nie stało

Zobaczyć kogoś to jest mało

Byle już nic więcej

To sprawa wielce niebezpieczna

Pani tak bardzo średniowieczna

Z człowiekiem tak renesansowym

Boże zawrót głowy

Pan spojrzał prosto w oczy pani

Oboje bardzo zakochani

Przez szpaler głów czy wiatr nadmorski

Most nagłych uczuć złączył ich

Pan podszedł spojrzał „Może obiad?”

Pani opadła skromnie głowa

Może nie była nazbyt miła

Nie powiedziała jednak „nie”

Jeszcze się wszystko da odkręcić

Jeszcze się przecież nic nie stało

Obiad we dwoje to jest mało

Byle już nic więcej

To sprawa wielce niebezpieczna

Pani tak bardzo średniowieczna

Z człowiekiem tak renesansowym

Boże zawrót głowy

Mały ołtarzyk w domu pani

W kącie maleńki fortepianik

Przemiły wieczór dusz harmonia

Dwanaście świec paliło się

Cóż za zabawa wielkie nieba

Ona modliła się on śpiewał

Światopoglądów pomieszanie

Na fortepianie posiadł ją

Jeszcze się wszystko da odkręcić

Jeszcze się przecież nic nie stało

Miłość fizyczna to jest mało

Byle już nic więcej

Jeszcze się wszystko da odkręcić

Jeszcze się przecież nic nie stało

Ślub z konieczności to jest mało

Byle już nic więcej

Jeszcze się przecież nic nie stało

Jeszcze się wszystko da odkręcić

Spaprane życie to jest mało

Byle już nic więcej

To sprawa wielce niebezpieczna

Pani tak bardzo średniowieczna

Z człowiekiem tak renesansowym

Boże zawrót głowy^[2]