Wyobraźnia chce pokarmu

Musisz jej coś dać

Ty mi dajesz wciąż zbyt mało

Czekam na więcej

Tak nie znoszę tych alarmów

Które budzą mnie

Wyobraźnia pokarmu chce

Wyobraź to sobie jak widzę to ja

By myśleć o tobie coś musisz mi dać

Jeżeli wciąż chcesz to chyba wiesz

Że nie możesz znów się bać

Wyobraźnia znów jest głodna

Musisz jej coś dać

Jej pragnienia jesteś godna

Daj jej siebie

Wyobraźnia wciąż pracuje

Znowu męczy mnie

Jeszcze więcej pokarmu chce

Wyobraźnia wciąż pracuje

Ciągle męczy mnie

I domaga się pomocy

W dzień i w nocy

Daj jej dzisiaj całą siebie

Ona będzie żyć

Zawsze musi obecna żyć^[2]