Być może, jest taka wyspa

Na jakimś oceanie,

Która ma jedną przystań

I jeden jacht w tej przystani.

I wody jednej rzeki

Przecinają ją w poprzek,

I jeden strażnik rekin

Pilnuje wyspy dobrze,

I pojedynczo się łamią

O skałę samotne fale,

I jeden czarny namiot

Stoi na owej skale.

Nad palmą jedną, jedyną

Błyszczy jedyna gwiazda,

A gdy się chce tam dopłynąć,

Jest tylko jedna jazda,

Gdyż jeden jest kierunek

I jeden mały bilet,

Więc po swój biedny pakunek

Niebawem się pochylę

I opuszczę swą izbę

Bez słów i bez powrotów,

By popłynąć na wyspę

Do czarnego namiotu.

I będzie coraz ciemniej,

Ciepło, smutno i mglisto,

Psy, kiedy wyją w pełnię,

Też tęsknią za tą wyspą...^[1]