I

Kufry i beczki wypchane skarbami,

W tęczę rozlewa się skarbów blask.

Złote patery, kielichy i dzbany,

I perły! Perły te córki gwiazd!

Szklą się rubiny w pierścieniach i koliach,

Kopce szafirów błękicą wzrok,

W skrzyni z bursztynu bezcenny śpi foliał,

A obok srebrzy się monet stos.

II

Kufry i beczki wypchane skarbami,

Można by ubrać monarszy dwór:

Jedwabne suknie i fraków aksamit,

I adamaszki, kaszmiry, tiul…

Mieszają się skarbów barwy i kształty;

Przy gobelinach kolekcja waz,

Rzeźby rzucone na perskie dywany,

Kryształ wtulony w królewski płaszcz.^[1]